950X120A

 

sobota, 7 grudnia
12:51

Powrót z „Niepowrotów” (cz.1)

Trzy lata temu JOLANTA NOWAK-WĘKLAROWA zakończyła podróż do stacji „Niepowroty”.

Nie ma umarłych, tylko Ci, którzy odeszli.
Można odejść i wciąż być blisko
(Ks. Jan Twardowski)

„Niepowroty” - tak Jolanta Nowak – Węklarowa zatytułowała zbiór wierszy wydanych w 2010 roku. Tomik jest swoistym epitafium dla najbliższych, przyjaciół, znajomych, którzy odeszli. Jolanta dołączyła do ich grona w 2016 roku. Na okładce tej książki czytamy refleksje literatów Piotra Szczepańskiego i Dariusza Tomasza Lebiody:” ... Z roku na rok jesteśmy coraz starsi, a wraz z przybywaniem lat daje się przewidzieć, że nasze ocieranie o śmierć może przybierać na sile. Aż do momentu, gdy zaczynamy rozumieć swój los jako szczęściarza, bo... otacza nas coraz bardziej pokaźna ilość nekrologów...”

WIĘŹ
W tomiku „Niepowroty”, szczególnie po jej odejściu, z czułością dotykam strof, które powodują głębokie zamyślenie, a są to wiersze: „Dni nasze”, „Godzina ostatnia”, „Przeklinam śmierć”, „Ból nieobecności”, „Boli muzyka ciszy”, „Wejście w głąb śmierci”, „Czas”, „Początek i koniec...” Docierając na koniec tego zbioru zostaję pod wrażeniem słów: napastliwie ścigamy się w pędzie/ ludzkiej pogoni/ za pieniądzem i luksusem wyzłacanym/ suknią wyjętą z żurnala mód/ najnowszym modelem samochodu (...) ścigamy się miliardy lat/ póki nie staniemy w miejscu/ gdzie jak na dłoni wypisano/ początek i koniec/
Temat przemijania w poezji Nowak - Węklarowej towarzyszy wierszom w całym okresie tworzenia. Moje i jej oswajanie się ze śmiercią łączyło i zbliżało nas do siebie.
W nostalgicznym, ostatnim zbiorze wierszy „Sezon na szarość” (2012) czuje się pogodzenie z mijającym czasem i zamyślenie nad bliskością do „niepowrotu”. W wierszu „Przemijanie” poetka wyznaje: ...mija mi siedem dziesiątek lat/ wciąż żyję z nawyku i na pamięć/ z dnia na dzień bliżej mi -/ tam, albo: ... brawurowym krokiem zbliżam się/ do kresu/ (w wierszu „Wędrowanie”); zieleń więdnie kurczy się ziemia/ codziennie spada kartka z kalendarza/ na szarym niebie wyobraźni/ odlot klucz żurawi dzikich gęsi/ ... pełnia księżyca o jasnym uśmiechu/ przechodzi pomału w czas nieistnienia/ (w wierszu: „Czas przyspiesza”); stary poeta przestaje czekać/ na lepsze jutro na serce na wiersz/ bez grzechu jałmużny odchodzi/ w świętych obcowanie jak w powszedni sen/ ... Tak pisała w wierszu Odwiecznie (w: „Sezon na szarość” - w 2012 roku).
I poetka odeszła trzy lata temu - we wtorek 12 stycznia 2016 roku. Po prawie rocznej walce o życie. Jolanta Nowak-Węklarowa dotarła do swojej stacji „Niepowroty”, poza granicę naznaczonego czasu i przyłączyła się do milczenia wielu poetów... Ale nie zamilkła. Pozostała z nami wierszem, we wspomnieniach, śladach nauczycielki języka polskiego odciśniętych w wągrowieckim Liceum Ogólnokształcącym im. Powstańców Wielkopolskich i innych szkołach oraz bibliotekach i placówkach kultury - w Wągrowcu i powiecie wągrowieckim oraz innych ościennych powiatach, w kraju i za granicą. Pozostawiła ślady jako radna w miejskim „parlamencie”, zostało po niej lekkie, a zarazem ostre pióro dziennikarskie w  przede wszystkim w Głosie Wągrowieckim (była jego współzałożycielką w 1990 r.), w Tygodniku Wągrowieckim oraz innych gazetach. (...)

WIĘCEJ W ŚRODOWYM WYDANIU GŁOSU NR 17 Z 24 KWIETNIA 2019 R.

Dodaj komentarz

Regulamin dodawania komentarzy

Kod antyspamowy
Odśwież

Aquapark uzaleznienia pakos224px

 

 

Wielkopolskapowiat_wagrowiecki_herbMiasto_WagrowiecGmina_Wagrowiec1_skoki2_golancz3_damaslawek4_miescisko5_wapno
interiaangoragazeta prawnagazety lokalnegłos wielkopolskiitv wągrowiecjamajkakreisbotemotel-azylpietrakradio merkurysdpspltok fmwielspinwillisch_logo
aquapark_wagrowiecnielbaSTART-logo bgzPalucki Bank Spoldzielczy

Na naszej stronie internetowej stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszego serwisu internetowego bez zmiany ustawień przeglądarki wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies. Czytaj więcej…

Zrozumiałem